Burgerforum voor EU referendum.

.

Zolang dit forum en de nieuwe gulden niet goudgedekt gaan worden en de oprichters nog niet beseffen dat de val van de EU zal leiden tot een wereldwijde systeemcrisis, blijft het toch allemaal wat onnozel van opzet. Je moet echter ergens beginnen.

Een website waarop gediscusseerd kan worden juich ik wel toe.

Een burgerforum site in de Dagelijkse Standaard.nl stijl met artikelen van  prominente Eurohaters gaat vast en zeker onbekende vruchten afwerpen.

Op Buitenhof merkte ik tot mijn grote verbazing dat Arjo Klamer mijn blog stiekum volgt (wie niet) en gaf aan dat Duitsland zeer waarschijnlijk als eerste uit de Euro zal stappen. Ik geloof echter niet dat hij een nieuwe rol voor goud ziet weggelegd als ik terugdenk aan zijn televisionaire strijd met Willem Middelkoop, maar misschien is dit ook bijgetrokken in zijn evoluerende mening.

Uit de Euro stappen kan Duitsland zich alleen veroorloven als ze de D-mark dekken met goud. En laten ze dat nou genoeg in huis hebben (privaat en bij de Bundesbank) en dat kunnen we van Nederland niet zeggen. Wat je niet fysiek in huis hebt is waarschijnlijk gewoon doorverkocht.

Maar goed, we moeten het doen met de moedige verzetsstrijders die we hebben en hier zijn ze:

Thierry Baudet, Universiteit van Tilburg. Paul Cliteur, hoogleraar encyclopedie van het recht aan de Universiteit Leiden. René Cuperus, medewerker van de Wiardi Beckman Stichting. Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie aan de Universiteit van Amsterdam. Arjo Klamer, hoogleraar economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Piet Moerman, emeritus hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ad Verbrugge, filosoof aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Twan Tak, emeritus hoogleraar staatsrecht aan de Universiteit Maastricht. Tom Zwart, hoogleraar mensenrechten aan de Universiteit Utrecht.

.

Uit de NRC.nl.

Ik zag geen copyright ergens staan, dus hier is dan helemaal.

Onherroepelijk richting een federale unie. Ook wij eisen een referendum!

Onherroepelijk worden we in een federale unie gedwongen, maar dit federale pad is zeer gevaarlijk, schrijven Thierry Baudet c.s vandaag in NRC Handelsblad. Daarom richten ze een burgerforum op, met als doel het verzamelen van handtekeningen om een referendum af te dwingen over de toekomst van Nederland in de Europese Unie.

Afgelopen woensdag hield David Cameron zijn langverwachte speech over de positie van het Verenigd Koninkrijk in de Europese Unie. Hij is voornemens de Britten hierover zelf te laten beslissen, via een referendum in 2017. “Als politicus moet je je volk vertrouwen”, stelde hij terecht. Nu zo vaak de klacht wordt geuit dat de burger de politiek niet meer vertrouwt, is Camerons omkering van de vertrouwensvraag bijzonder verfrissend. Hoe kan de burger ooit de politiek vertrouwen wanneer de politiek zelf de burger niet vertrouwt – en dan nog wel met betrekking tot een zaak die de kern vormt van het burgerschap, namelijk de inrichting en toekomst van de staat zelf? Als burgers van een van de oudste vrije, onafhankelijke staten ter wereld eisen wij dat ook Nederland een referendum uitschrijft. De vraag moet luiden: wilt u onderdeel worden van een Europese politieke unie, zoals in het voorstel van Barroso en Van Rompuy?

In 2005 heeft de bevolking zich met grote meerderheid uitgesproken tegen het ‘Grondwettelijk Verdrag’. Sindsdien zijn de bevoegdheden van Brussel echter geenszins ingedamd: ze zijn juist exponentieel gegroeid. De EU is zo opgezet dat er steeds nieuwe bevoegdheden moeten worden overgedragen om te kunnen blijven functioneren. Zo dwingen de problemen rond de euro ons tot een Europees ministerie van Financiën en tot Europees gecoördineerd begrotingsbeleid dat het nationale budgetrecht uitholt, zoals ook de Raad van State afgelopen week erkende. Ook dwingen de problemen rond de euro tot een bankenunie, waarbij het risico op een faillissement gecollectiviseerd wordt. Dat betekent op termijn: één Europese Faillissementswet, één register van curatoren, harmonisatie van de verschillende nationale belastingregimes en verregaande inspraak vanuit Brussel over de inrichting van zorgstelsel, pensioenstelsel, huizenmarkt enzovoorts. De open grenzen dwingen tot collectief politie- en justitiebeleid, tot Europees immigratie- en asielbeleid; en zij maken het onmogelijk om als land zelf nog te sturen in de intra-Europese migratie. Het Europees Parlement deed ondertussen een dringende oproep aan de lidstaten om in Europees verband op te treden in Mali. Zo komen ook Buitenlandse Zaken en Defensie geleidelijk onder bereik van de EU.

Tegelijk stapelen de voorbeelden van twijfelachtig Brussels micromanagement zich op. Actualiteitenrubriek Nieuwsuur maakte twee veelbesproken reportages over EU-subsidies voor Franse plofkippen en Poolse geluidswanden in leeg platteland. Deze week bracht de Europese Commissie een adviesrapport uit met voorstellen voor Europese regulering van nationale media.

Onze democratische grondrechten zijn het product van eeuwen van contestatie en mobilisatie. Dit heeft op nationaal niveau geresulteerd in rechtstatelijk verankerde, collectieve beslissingsbevoegdheden die via verkiezingen en publiek debat op democratische legitimiteit kunnen rekenen bij de Nederlandse bevolking. Zulke legitimiteit ontbreekt op Europees niveau en zal zich daar ook niet kunnen ontwikkelen, vanwege de onoverbrugbare verschillen in taal, geschiedenis en cultuur.

Gevolg hiervan is dat Europese integratie altijd een elitair, technocratisch project zal zijn dat op weinig enthousiasme onder de bevolking kan rekenen. Als het slechts intergouvernementele coördinatie zou betreffen – vrijhandel op basis van erkenningsregels – zou dat tot weinig problemen hoeven leiden. Maar door de open grenzen, de harmonisatieregels en het rampzalige euro-experiment worden we onherroepelijk in een politieke unie gedrongen. Het pad van ‘federalisering’ dat Barroso en Van Rompuy eind vorig jaar hebben gewezen, laat aan duidelijkheid niets te wensen over.

Wij vinden dat dit federale pad ongewenst en onwerkbaar is, zelfs gevaarlijk. Ons belangrijkste bezwaar is echter dat het, gezien de zeer grote gevolgen die het voor onze toekomst heeft, slechts zou mogen worden ingezet na raadpleging van de Nederlandse burger. Hoe zien de inwoners van Nederland de toekomst van hun eigen land? Willen zij geleidelijk hun democratische zeggenschap verliezen en opgaan in een federale Europese staat – die ons de mogelijkheid ontneemt de fundamentele beslissingen over onze toekomst zelf te nemen?

Willen zij dat het parlement in Den Haag een soort Provinciale Staten wordt – een orgaan dat over de uitvoering of de details van beleid gaat, maar niet over de grote politieke vragen? Of willen zij dat de EU hervormd wordt tot een bescheiden organisatie die ruimte laat voor de diversiteit van de lidstaten en slechts hun onderlinge handelsbetrekkingen faciliteert, zonder politieke ambities?

Pas nadat deze fundamentele keuze aan de burger is voorgelegd, zou het Europese project kunnen voortgaan of niet, afhankelijk van de uitkomst. Wel of niet opgaan in een Europese staat, wel of niet opgeven van onze politieke zelfbeschikking: we staan voor een existentiële keuze, die alleen de burgers zelf kunnen maken.

Daarom richten wij een burgerforum op, met als doel het verzamelen van handtekeningen om een referendum af te dwingen over de toekomst van Nederland in de Europese Unie. We roepen allen die dit lezen op ons initiatief te ondersteunen.

Thierry Baudet, Universiteit van Tilburg. Paul Cliteur, hoogleraar encyclopedie van het recht aan de Universiteit Leiden. René Cuperus, medewerker van de Wiardi Beckman Stichting. Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie aan de Universiteit van Amsterdam. Arjo Klamer, hoogleraar economie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Piet Moerman, emeritus hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ad Verbrugge, filosoof aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Twan Tak, emeritus hoogleraar staatsrecht aan de Universiteit Maastricht. Tom Zwart, hoogleraar mensenrechten aan de Universiteit Utrecht.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Burgerforum voor EU referendum.

  1. Arjan Fernhout zegt:

    Hoe de leden van dit burgerplatform tot een gezamenlijk standpunt zijn gekomen is niet helemaal te achterhalen vanuit hun opus moderandi: Baudet (nationalist/machciavellist?), Cliteur (culturist), Cuperus (anti-globalist die de Internationale zingt en Europeaan Timmermans adviseert?). Engelen (bankier die weet dat de eurocrisis een bankencrisis is), Arjo Klamer (econoom/classicist die niets van kapitaalstromen weet), Piet Moerman (Rijnlander, bekend van de uitspraak: “De volgende Karl Marx is een Amerikaan” – grapje, niet over nadenken), Ad Verbrugge (Heidegger, moet minister van onderwijs worden na …), Twan Tak (artikel 6 van het Verdrag van Rome uit 1950, het EVRM) en Tom Zwart (over moslims mag alles gezegd worden, maar over Chinezen niet).
    Het is weer hetzelfde liedje: de linkerhand (de economische) wilde niets weten van de rechterhand (de cultureel/democratische), totdat de pleuris uitbrak. Typisch Europese manoeuvre, dit. Men is 15 jaar te laat.

    Gelukkig heeft Guy Verhofstadt (Europese dijk tegen de bruine vloed – Telegraaf(lezers), Geen Stijl, Volkskrant? – ze zijn zóóó burgerlijk) mijn reacties onder het artikel in NRC gelezen :)). Hij was in zijn nopjes en drukte zich diplomatiek uit in Buitenhof. Een half jaar geleden zocht ik me het schompes naar een onderzoek zoals ING dat heeft verricht. Guy was op de hoogte.

    http://www.nrc.nl/nieuws/2013/01/26/ook-wij-eisen-een-referendum/

    http://programma.vpro.nl/buitenhof/afleveringen/buitenhof-27-januari-het-eu-referendum—het-marokkanendebat.html

    Nederlands risico bij GIIPS-exit €339 mrd
    http://www.ing.nl/Images/ING-Eurocrisis-liever-oplossen-dan-opbreken_tcm7-119310.pdf

    Ik laat het voorlopig even bij mijn reacties bij NRC: Cameron is een loopjongen van bankiers … en een andere reactie voor wie dit lezen wil.

    Ik blijf erbij dat de Europese crisis (dus de eurocrisis, het is een economistisch traject geweest en constitutionele vragen werden genegeerd) gebed is in een financiële crisis die weer het gevolg is van een fatale ideologie. Daarom heb ik na lang twijfelen in 2005 tegen de Europese grondwet gestemd. Brussel begon te veel te lijken op de draaideur tussen Congress en Wallstreet (waar wetten werden geprefabriceerd door financiële hooligans) en b.v. Bolkestein is nooit iets anders geweest dan een bedrijven-lobbyist. Die twijfel komt in extreme vorm naar boven in bijvoorbeeld het volgende blog en de reactie van ene Stephan Tychon daarop:

    Pro/Contra: Does the EU have a democratic deficit? NO!
    http://www.thenewfederalist.eu/Pro-Contra-Does-the-EU-have-a-democratic-deficit-NO

    Voor het tot een referendum komt moeten mensen goed worden ingelicht. Dat kun je niet aan politici overlaten. Duidelijkheid kan onttrokken worden aan een geschrift van Paul de Grauwe:

    The Governance of a fragile Eurozone:
    http://www.econ.kuleuven.be/ew/academic/intecon/Degrauwe/PDG-papers/Discussion_papers/Governance-fragile-eurozone_s.pdf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s