Duitse propaganda machine op volle toeren tegen de Euro.

.

.

De Duitse propaganda machine tegen de Euro is veel sterker gegroeid als verwacht. En terecht. Een democratie die alleen maar de linkse goedheid en de gat in de hand propageert, mag ook wel eens de ander kant laten zien van de medaille. De linkse pers mag wel met superlatieven en krasse propaganda de burgers bestoken, maar andersom verwachten ze braafheid en correctheid.

.

De linkse journalisten willen alleen maar de eenzijdige realiteit van de Euro inzien en dat is alles eerlijk delen. Het geeft een heerlijk gevoel en dat gevoel deel ik.  Ze durven echter niet openlijk te te zeggen wat dit nou eigenlijk inhoudt, maar  verwachten dit wel van de politici te horen. Ga je gang zou ik zeggen en maak gebruik van de zo hoog aangeschreven vrijheid van meningsuiting. De journalisten durven het gewoon niet, omdat het lezers kost. Ze delen kortom dezelfde lafheid als de politici die de kiezers willen behagen.

.

Dan zeg ik het maar; 

.

De Spaanse schulden zijn onze schulden.

De Spaanse werklozen zijn onze werklozen en haal er maar wat naar Nederland of Duitsland.

De Griekse sores is onze mores.

De Italiaanse maffia is ook onze maffia.

De Franse pensioenen zijn ook onze pensioenen, maar de Fransen hebben iets meer nodig.

Enzovoort.

Ik zie het al groot op de voorpagina staan.

Nog eentje;

Gelijke welvaart voor alle Europese burgers! 

We zijn nog maar net begonnen met bezuinigen in Nederland lieve lezers, want die arme jongens in het Zuiden van Europa hebben het ook nodig. Nog even door de zure appel heen bijten luitjes en we dansen samen de polka!

.

Een linkse journalist (in het volgende artikel) raakt er helemaal van in de war; de Duitse propaganda tegen de Euro is hem een doorn in het oog. Iets wat in Nederland en elders in Europa nauwelijks een rol van belang speelt, omdat ze Wilders en ander nationalisten niet op de troon willen zetten. 

.

De linkse journalist vergeet wel dat (nog geen paar maanden geleden) de Duitse pers ook gedirigeerd werd om alleen maar pro euro te berichten. Geheel Europa moest door de overwegend linkse pers gedirigeerd worden naar de nieuwe Europese USSR en iedereen die een tegengeluid produceerde werd gedemoniseert of verguist.

De Duitse media neigen ernaar vooroordelen over de eurocrisis na te bouwen en verspreiden zonder enige economische kennis van zaken propagandistische kreten. Hierdoor zijn ze medeverantwoordelijk voor het omstreden crisisbeleid van Angela Merkel. Dat schrijft een Oostenrijkse journalist die betoogt dat de Duitse media geen onafhankelijk geluid meer durven te laten horen.

De gevaarlijkste leider van Europa”, noemde het Britse tijdschrift New Statesman de Duitse bondskanselier Angela Merkel onlangs, en binnen in het blad werd ze zelfs gepromoveerd tot de “gevaarlijkste persoon ter wereld”.

De conclusie van het goed gedocumenteerde artikel luidt uiteindelijk als volgt: “Door haar gebrek aan realiteitszin en haar bezetenheid als het om bezuinigingen gaat, vernietigt Merkel het Europese project. Ze stort de Duitse buurlanden in armoede en de hele wereld in een mondiale depressie. Ze moet worden tegengehouden.

Het is duidelijk dat hier de hang naar superlatieven, die de journalistiek kenmerkt, enigszins de overhand heeft gekregen. Maar per saldo komen de auteurs precies uit op de manier waarop bijna overal in Europa wordt nagedacht over de Duitse bondskanselier en haar begrotingsfundamentalisme, en over de Duitse weigering de crisis eindelijk met vastbesloten stappen tegemoet te treden.

Vrijwillig verbond

In één land denkt men daar echter heel anders over: in Duitsland. Normaal gesproken gaat het in Europa als volgt: als er over de ‘Duitse positie’ of over de ‘Franse positie’ wordt gesproken, wordt daarmee het standpunt van de Duitse of de Franse regering bedoeld. Maar in de huidige eurocrisis is er sprake van een soort vrijwillig verbond tussen de Duitse regering, de Duitse publieke opinie en vrijwel alle Duitse media, dat zó ver gaat dat de oppositie nauwelijks nog oppositie durft te voeren.

En als de Duitse bondskanselier, zoals bij de laatste eurotop, ertoe wordt gedwongen een paar millimeter van haar fundamentalistische standpunt af te wijken, krijgt ze daarvoor in eigen land ook nog eens op haar broek. Dan is ze ‘omgevallen’ en vraagt de mainstream-pers zich paniekerig af: “Wie moet dat allemaal gaan betalen?

Het gaat hierbij zeker niet alleen om de schreeuwlelijkerds van Bild, die in tien centimeter grote letters brullen: “Nog meer geld voor de failliete Grieken? BILD zegt nee!” Ook de ‘normale’, ‘objectieve’ en ‘serieuze’ journalistiek gedraagt zich al maandenlang alsof zij gelijkgeschakeld is.

Vaak zijn het de schijnbaar onschuldige bijzinnetjes, waarin zich deze nationale eensgezindheid het duidelijkst openbaart, dit chauvinisme dat Europa dreigt te verscheuren. Woorden als ‘schuldenlanden’ of ‘wankel,’ die dan vanzelfsprekend weer worden toegepast op de Zuid-Europese eurolanden: ‘Schuldenland Spanje’. Maar wacht eens even, hoe hoog is de Spaanse staatsschuld ook al weer? Begin dit jaar was dat 68 procent van het bruto binnenlands product. De staatsschuld van Duitsland bedraagt 81 procent van het bbp. Wie is hier nu het ‘schuldenland’?

‘Opinieklimaat’

Of neem het journaal van de publieke omroep ZDF. Dat begint met een verslag over de Griekse verkiezingen. En midden in dat verslag klinkt de volgende zin: “Het ergste kon gelukkig nog worden voorkomen.” Het ergste, dat zou blijkbaar een verkiezingsoverwinning van het linkse Syriza zijn geweest, en ‘gelukkig’ werd dat ‘ergste’ nog voorkomen door de zege van de conservatieven – de dievenbende, die er nota bene voor heeft gezorgd dat het land in deze problemen verzeild is geraakt. Twee minuten later het volgende bericht, door een andere verslaggever. Ditmaal gaat het over de top van de G-20. Daarin klinkt opeens de zin: “De anderen zijn uit op het Duitse geld”.

Ook als je naar een andere zender schakelt, hoor je overal zulke zinnen, die het product van een bepaald ‘opinieklimaat’ zijn en dat klimaat tegelijkertijd bevestigen. Hier kun je goed zien hoe de media ‘gelijkgeschakeld’ worden, zonder dat er iemand voor nodig is die dat doet. Omdat het de journalisten niet eens meer opvalt dat ze propaganda bedrijven, omdat ze toch ‘alleen maar’ formuleringen gebruiken die allang tot het algemeen taalgebruik zijn doorgedrongen.

Zelfs Die Zeit doet hieraan mee, door – zoals onlangs – met een opzwepende kop in reuzenletters de voorpagina te vullen: “Die ganze Welt will unser Geld”. Wellicht is de meest troosteloze journalistiek de journalistiek die denkt ‘objectief’ te zijn en niets anders doet dan de vooroordelen die in de maatschappij leven na te bouwen.

Kleurige pareltjes

Natuurlijk zijn er ook andere stemmen, die er met veel geduld steeds weer op wijzen dat Duitsland tot nu toe goed heeft verdiend aan het leed van anderen en ook niet onschuldig is aan de uit het lood geslagen economie. Zij betogen dat we de crisis in de eurozone alleen kunnen bestrijden als we de fouten die bij het construeren daarvan zijn gemaakt, rechtzetten. 

En ze betogen dat het zinloos is over de denkbeeldige ‘grenzen van de Duitse draagkracht’ te speculeren, als in werkelijkheid de kosten van de crisis steeds verder omhoog worden gejaagd en de grenzen van de draagkracht daardoor veel sneller worden bereikt. Natuurlijk zijn er ook verstandige stemmen. Zij zijn de kleurige pareltjes in de grauwheid van de publieke meningsvorming.

Waar is de nieuwe Kurt Tucholsky?

Je kunt dit allemaal analyseren en daardoor ook begrijpen. Maar je staat ook met open mond van verbazing te kijken. Is het in dit klimaat zelfs niet te makkelijk om Angela Merkel te bekritiseren, als ze halsstarrig aan het bezuinigingsbeleid vasthoudt? Of om de sociaaldemocraten ervan te betichten dat ze geen echte oppositie bedrijven? Tegen de achtergrond van dit idiote ‘Wij-tegen-degenen-die-uit-zijn-op-ons-geld’-klimaat is het niet verrassend dat politici die opnieuw gekozen willen worden, niet van dit ‘gesundes Volksempfinden’ durven af te wijken.

Simpele vooroordelen nabouwen. Zonder enige economische kennis van zaken de meest opzwepende propagandakreten onder de mensen verspreiden. Zich in beroepsmatige opgeblazenheid voor analist uitgeven. Of eenvoudigweg alleen maar op ‘zeker’ spelen, door met de meute mee te huilen. Dat is wat de grote meerderheid van de Duitse journalistiek tijdens deze eurocrisis doet. Waar is de nieuwe Kurt Tucholsky die met dit soort bedroevende journalistiek de vloer aanveegt?

Vertaald uit het Duits door Menno Grootveld

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Duitse propaganda machine op volle toeren tegen de Euro.

  1. king billy zegt:

    ==Natuurlijk zijn er ook andere stemmen, die er met veel geduld steeds weer op wijzen dat Duitsland tot nu toe goed heeft verdiend aan het leed van anderen en ook niet onschuldig is aan de uit het lood geslagen economie. ==

    Goed verdiend aan het leed van anderen? Dit klopt niet. Het ‘leed’ is niet ontstaan door de export van Duitse producten in antwoord op voorkeursvraag van Griekse consumenten. Het negatieve Target2 saldo van Griekenland, als indicator voor de handelsbalans, jegens Duitsland is nagenoeg verwaarloosbaar. Zowiezo is het Griekse negatieve Target2 saldo in vergelijking met de andere PIIGSBF-landen relatief gering. De oorzaak van het Griekse leed ligt intern en krijgen daar nu de rekening voor.
    Ook kan en mag de Duitse regering niet inbreken op de souvereiniteit van Griekenland, waar de economische en bestuurlijke wantoestanden dateren van ver vòór de invoering van de euro.
    Dan waren de rapen helemaal gaar geweest.

    Het was zowaar een Duitser, Regling, straks baas van het ESM, die als hoofdverantwoordelijke de mede door Goldmann Sachs vervalste statisitieken door de viingers zag terwille van politieke redenen. Waarvoor Regling recent toegaf dat dit een vergissing was.

  2. king billy zegt:

    Querschüsse heeft alle onderlinge Target2 saldo’s op een rijtje staan, waarin deels ook de rechtstreekse geldinjecties vanuit de ECB en het EFSM aan noodlijdende banken en centrale banken zijn geregistreerd.

  3. galmiers zegt:

    Het bleef maar woelen in het graf van Kurt, zelfs Keynes werd nog benaderd, of het nu echt de bedoeling was om zolang aan zijn dogma’s vast te blijven houden. Er werd toen in het geheim besloten om Hollande president van Frankrijk te maken om die Kohlen uit het vuur te halen. Frau Nein bleef onverbiddelijk want ja, het is wel een beetje een flapdrol, die Hollande (Bild)

  4. king billy zegt:

    Het kan ook nog anders, scherper getegd worden. Het leegtrekken van Griekse banken middels kapitaalvlucht van Griekse burgers naar Zwitserse en noordelijjke banken waardoor de Griekse Centrale Bank mede in de problemen kwam, moest opgevangen worden door de ECB en het EFSM. Schattingen € 250 miljard.
    Ter vergelijking, de spaartegoeden van de Nederlanders zijn circa €300 miljard.
    Legendarisch is de non, als voorbeeld, die € 700.000 liet overmaken naar Zwitserland met de smoes dat het geld voor onderhoud bestemd was.

    Tucholsky zei nog iets: “Im Übrigen gilt in Deutschland derjenige, der auf Schmutz hinweist, für viel gefährlicher als derjenige der den Schmutz macht.”

  5. Door het linkse bombardement krijg je af en toe dat gijzelingssyndroom en ga je de Grieken zielig vinden.

    Moeten we dus echt niet doen.

    250 miljard tegen 300 miljard, tjongejongejonge.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s