Masterplan, Marshall plan en EU coupe in EU crisis-top volgende week tijdens crash?

.

.

Als na donderdag blijkt dat de plannen slechts vergezichten zijn, zullen de markten fel gaan reageren, waardoor de EU top een tweede kans krijgt in een soort crisis-top.

.

Zonder crash is er te weinig politieke urgentie voor een groot masterplan met een nieuwe politieke en monetaire unie met Brussel als hoofdstad en basis van de EU regering.

.

Links om of rechtsom; ze zullen met zijn allen in een kantoor moeten gaan zitten om een oplossing zien te vinden. De tijd van doormodderen is bijna voorbij. Het is pompen of verzuipen. Stopen met de euro of vol doorgaan. De tijd om politiek te keuvelen tussen twee mogelijkheden raakt op en de financiele markten gaan dit laatste beetje bedenktijd uitschakelen door nog meer geld uit de euro te trekken. Er moet een beslissing komen. 

.

De hoge EU heren en dames zullen uiteindelijk in een ruimte bij elkaar moeten gaan zitten om daar grote knopen door te hakken. Ze willen zo min mogelijk inspraak en zo min mogelijk invloed van buitenaf en ze willen deze grote beslissingen in een zo klein als mogelijke groep nemen. Anders wordt het nooit wat en er is geen alternatief meer. Aanmodderen en uitstellen was het laatste alternatief.

.

Bij de ultieme EU crisis-top zullen er meer als 17 mensen zijn want ieder Euroland zal er in mee moeten stemmen. 17 mensen minimaal (moeten een knoop doorhakken) en 17 mensen op één lijn krijgen is moeilijk.

.

Als we de vier musketiers, Rompuy, Barosso, Draghi en Juncker laten beslissen dan is het gemakkelijk, maar het zullen er meer als 17 zijn en die staan in contact met secondanten en adviseurs.

.

Gaan ze Merkel wurgen? Gaat Rutte zijn politieke loopbaan op het spel zetten en Nederland verkopen aan Brussel?

.

Stel dat Rutte en Angela nee zeggen en de rest ja. Of een aantal niet bij naam genoemde landen wilden liever niet, maar door de crisis moesten ze wel meegaan met de meerderheid. Uiteindelijk is het toch een  ”ja’ of ‘nee’. En de ‘nee’ krijgen de zondebok toegespeeld.

.

Wie wil de zondebok zijn? Niemand. De PIGGS en Frankrijk zullen Merkel en Nederland onder druk gaan zetten.

.

Merkel en Rutte moet echter kiezen tussen twee zondebokken. Welke zondebok rol zal hen het ergste treffen?

.

Een ‘ja’ voor de politieke EU en de schulden van andere landen gaan mee dragen zal hen niet tot zondebok in de EU maken, maar wel tot zondebok in eigen huis.

.

Een ‘nee’ zal hen in eerste instantie niet direct tot zondebok maken, maar als het echt tot de bevolking doordringt, juist weer wel en zelfs in extreme mate.

.

Als het een ‘ja’ wordt dan kan Merkel  haar loopbaan in de politiek en elders in Duitsland wel vergeten. Misschien zwicht ze voor een hoge post in Brussel? De Duitse staatsschulden schieten met een ‘ja’ in de hoogte en de welvaartsoverdracht zal dan ineens heel erg duidelijk worden voor de bevolking van de sterke landen.

.

Rene tissen geeft terecht aan dat de bedenktijd tussen twee opties opraakt. Verder is Tissen niet te vertrouwen als aanhanger van het wereldburgerschap (als een soort Bilderberger) en zijn debiele geloof in een schuldenafbouw waarbij pensioenen en spaargelden behouden kunnen blijven. De tijd voor een gecontroleerde afbouw van schulden zijn we allang gepasseerd.

.

Als Merkel slim is (en ik ga er vanuit dat de DDR kenau de beste Oscar rol speelt) dan zal ze zeggen dat ze zeer graag met de Euro verder wilde, maar dat de Brusseliaanse EU en de Euro landen (jammergenoeg) niet genoeg betrouwbaar en eensgezind zijn voor een goede samenwerking. We proberen het een ander keertje nog wel een keer, maar niet nu. Vervolgens geeft ze de opdracht om de D-mark uit de verzegelde dozen te halen.

.

De euro is gewoon niet haalbaar, maar het kan zijn dat we toch (heel even en voor korte tijd) een soort politieke en monetaire schijn EU krijgen. Een soort schijn EU die gaat wankelen en omvallen als de echte details naar buiten komen en de burgers en politici echt gaan begrijpen wat voor wangedrocht ze op poten gezet hebben.

.

Einde EU filosofie. 

.

Eurozone in fase van bizar beleid

(

De eurozone is in de fase van bizar beleid terecht gekomen. Er zijn twee opties: een bazooka of de hele sector laten klappen en opnieuw beginnen.

De ECB als speelbal van de macht

In de aanloop naar de nieuwste crisistop van de Europese regeringsleiders van 28 en 29 juni is sprake van een hevige machtsstrijd om de ECB. Dat is begrijpelijk want de ECB heeft nu eenmaal de beschikking over de geldpersen en wie wil er in tijden van crisis niet aan de printknop zitten? Christine Lagarde van het IMF wakkert momenteel het vuurtje krachtig aan. Zij roept de Europese regeringsleiders op om creatief en innovatief met de ECB om te gaan. Waar bemoeit zij zich mee?

De euro is in kritieke toestand

Het IMF wil dat de ECB direct in de markt ingrijpt onder andere via het rechtstreeks aankopen van staatsobligaties van noodlijdende banken in problematische lidstaten, eigenlijk geheel Zuid-Europa. De ECB moet in de opvattingen van Lagarde niet zo moeilijk doen. Zelfs het doen van aankopen van schuldpapier met zwakke tot zelfs waardeloze onderpanden (bijvoorbeeld hypotheekportefeuilles) moet in haar ogen kunnen. Volgens het IMF staan de banken in Europa als geheel er zo slecht voor, dat alleen een massa nieuw geld hen nog van de ondergang kan redden. De toestand is kritiek.

Afvalverwerking van schulden

De directeur van de ECB –Mario Draghi- heeft van meet af aan een beleid gevoerd dat in lijn ligt met de wensen van het IMF, maar wil nu niet verder gaan dan hij al is gegaan vanwege de topzware balans waarmee de ECB zichzelf heeft opgezadeld. Draghi is terecht van mening dat hij al veel rommel op zich heeft genomen en wil daar nu liever vanaf, in plaats van er nog meer bij te krijgen. De ECB is en kan geen afvalverwerkingscentrale zijn. Maar wordt dat steeds meer.

Waardeloos geld

Bondskanselier Merkel van Duitsland is eigenlijk de enige die blijft vasthouden aan de onafhankelijke rol van de ECB als bewaker van de waarde van ons geld. De ECB hoort burgers eigenlijk voor niets anders te behoeden dan voor de uitholling van de euro. De Europese politieke elite (minus Mevrouw Merkel) redeneert echter anders. Die gaat ervan uit dat als er maar genoeg banken tegelijk omvallen, de euro automatisch waardeloos wordt en dus móet de ECB wel bijspringen.

Geen hogere inflatie

Zelfs Amerika bemoeit zich nu met de ECB en moedigt het bijdrukken van grote hoeveelheden geld krachtig aan. Want Amerika begint de effecten van een instortend Europa te merken en vreest voor de eigen kwakkelende economie. Met zoveel woorden steunde president Obama de aloude opvatting van Fed-voorzitter Bernanke dat het bijdrukken van geld niet noodzakelijk tot hogere inflatie hoeft te lijden als dat geld richting de solvabiliteit van banken gaat en dus niet richting de liquiditeit van de economie.

Bizar beleid

De eurozone is in de fase van bizar beleid terecht gekomen. Aan de ene kant moet de volledige bankensector gered worden van de ondergang. Aan de andere kant smeedt Duitsland momenteel plannen voor het toch doorvoeren van een financiële transactietaks. Hoeveel gekker moet het worden? Engeland en Nederland hebben al laten weten niet mee te zullen doen. Einde idee? Dan moet er ook nog een bankenunie komen maar die wordt ineens weer als vergezicht gezien, in plaats van als beleidsvoornemen.

Bazooka naar Amerikaans model

Het ene plan na het andere wordt momenteel gelanceerd. Met als enige resultaat dat iedereen de weg kwijt is. Zal de crisistop van volgende week uitkomst bieden? Ik hoop van wel. Zo niet dan vrees ik toch dat de dag dat de euro valt gekomen is. Wat zijn nog de opties? Ten eerste de bazooka. Herkapitaliseer met één klap en volledig in het openbaar alle banken, dus zonder uitzondering. Geef hen gewoon zakken vol met geld ter versterking van hun kapitaalbuffers en maak je niet druk over waar dat geld vandaan moet komen.

Of begin opnieuw

Of laat de gehele sector klappen en begin gewoon opnieuw. Garandeer de spaartegoeden van consumenten. De rest vindt uiteindelijk zijn weg via nieuwe banken. Een onrealistisch scenario? Ja. Maar het alternatief is dat faillissementen van banken zich op grote schaal zullen aandienen, zonder dat er sprake van een beheersbaar proces is. Het is tijd voor een Europees crisisteam dat orde op zaken kan stellen. Geen toezichthouders. Wel saneerders.

René Tissen

Business Universiteit Nyenrode

 

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s