Out of the box thinking.

.

….Uit goldonomic.be

 

.

De Duitse auteur Thomas Mann (1875-1955) omschreef dit psychologisch fenomeen als “Glaubensunwilligkeit”, de “onwil om te geloven”. Hij bedoelt daarmee dat bepaalde feiten zo ernstig afwijken van de context, dat ze voor een slecht geïnformeerd individu inderdaad onwerkelijk zijn. Maar plots gebeuren ze dan, en iedereen is verbaasd. Terwijl men het al lang kon hebben zien aankomen. Franz Kafka zei hierover al: “Men ziet de zon heel traag ondergaan, en toch is men verwonderd wanneer het plots donker is.” 

.

 

.


Kees Wiersema juli 2011.

 

.

 

krant

Op 25 november 1942 verscheen in de New York Times op pagina 16 het artikel

“Slain Polish Jews put at a Million. One-third of Number in Whole Country Said to Have Been Put to Death by Nazis”.

In New York was er geen enkele Jood die dit geloofde. Deze berichtgeving was zo afschrikwekkend dat niemand voor mogelijk hield dat dit wel eens echt kon zijn. Het verhaal werd afgedaan als sensatie, en verschillende Joodse lezers stuurden een kwaaie brief naar de NYT of zegden zelfs hun abonnement op. Ze konden niet begrijpen hoe een krant zich zo kon verlagen.

Achteraf weten we dat dit artikel helemaal niet gelogen was. De nazi’s hielden de beslissing tot Endlösung, genomen op de geheime Wannsee-conferentie van 20 januari 1942 weliswaar angstvallig geheim, maar in de loop van 1943-44 werden de feiten onthuld via de Poolse weerstand en de BBC-werelduitzendingen. Maar ook toen wilde het men nog niet geloven.

.

.

 

 

.

Het ligt dus in de aard der menselijke psychologie om de dingen die contextueel normaal lijken, toe te laten in ons denkpatroon, en dingen die te ver buiten het alledaagse liggen, eruit weg te filteren. Noch de Joden in New York in 1942, noch de mensen op de Titanic in 1912, noch de toeristen op het strand in Phuket in 2004, noch de mensen in Manhattan in 2001 konden geloven dat er gebeurde wat er gebeurde: de uitroeiing van joden, het zinken van het schip, het op zich afkomen van een vloedgolf, de jarenlang aangekondigde terroristische aanslag uitgevoerd. Maar het gebeurde. Het is vaak pas NADAT iets gebeurd is, dat men de aanloop naar die gebeurtenis ziet.

 

Dit psychologisch effect wordt doorgaans omschreven als de Normalcy Bias:

“The normalcy bias refers to a mental state people enter when facing a disaster. It causes people to underestimate both the possibility of a disaster occurring and its possible effects. This often results in situations where people fail to adequately prepare for a disaster, because people with a normalcy bias have difficulties reacting to something they have not experienced before. People also tend to interpret warnings in the most optimistic way possible, seizing on any ambiguities to infer a less serious situation.”

.

.

worriesWelnu, wat we op dit moment meemaken in de Westerse wereld is exact hetzelfde. De zon gaat langzaam onder, en de meeste mensen zien het niet. Al jaren horen we berichten over groeiende overheidsschuld. Al jaren voelen we dat we minder overhouden aan het einde van de maand. Al jaren krijgen we tegelijk te horen dat er recordbedragen staan op de spaarboekjes. En al jaren worden we ook ingepeperd dat we moeten consumeren, of dat anders de economie in elkaar stort.

Er klopt vanalles niet. De middenklasse verpaupert. De armoede groeit. Er lijkt een geest over Europa te zweven die alle leven uit de economie zuigt. Er is crisis, maar geen enkele remedie lijkt te helpen. Hoe meer geld de overheid in de markten pompt, hoe slechter het lijkt te gaan. Mensen beginnen stilletjes te wanhopen, maar geloven nog steeds dat er wel een oplossing uit de bus komt. Maar er komt geen oplossing. We gaan zeer zware tijden tegemoet.

Dit kan een psychologische schock voor u zijn. Daarom stelden wij een Gratis Dossier samen dat u haarfijn uitlegt waarom niet enkel de euro of de dollar, maar het hele wereldwijde monetaire systeem binnen afzienbare tijd crasht. De spaarcenten die u nog op de bank hebt staan zullen met mathematische zekerheid verdwijnen. Dat is de prijs die men betaalt voor het geloven in een leugen. Alleen: niet u heeft die leugen bedacht, maar onze overheden. Het is wel u die deze leugen dreigt te betalen, als u uw spaargeld niet veilig stelt.

Om de vele overheidsprogramma’s te kunnen financieren hebben overheden sinds de tweede wereldoorlog systematisch hun belastingen verhoogd. Er komt echter een punt waarop belastingen “inelastisch” worden: zelfs al heft men een procent meer belastingen, er wordt ook een procent meer ontdoken. Op dat punt schakelen overheden over op minder democratische methoden van financiering. In het beste geval zijn dit leningen, die toch nog ergens door een regering moeten afgesloten worden, en dus de burger in staat stelt om verantwoording te vragen voor dit beleid. In het slechtste geval gaat het om leningen die men daarna zelf opkoopt.

.

Onmogelijk zegt u? Wel, in de VS gebeurt dit a rato van 3 miljard dollar per dag. De schatkist geeft obligaties uit, en de centrale bank koopt die op. Met welk geld? VERS GEDRUKT GELD. Ook dat kan een schok voor u betekenen, maar het is de naakte waarheid. Of dacht u dat Griekenland, Ierland en Portugal gered zijn met uw belastingsgeld? Niets van: met vers gedrukt geld. Op een economie van om en bij de 8400 miljard euro (eurozone) injecteerde men in de afgelopen maanden maar liefst 500 miljard euro (waar we weet van hebben).

melkHet resultaat? Geldontwaarding. Wie één liter melk neemt, en daar één liter water aan toevoegt, zal twee liter melk hebben. Maar de voedingswaarde per centiliter zakt. Dit noemen we inflatie. Terwijl de inflatie in de eurozone officieel maar 2,7 procent is, leert een eenvoudige rekensom dat 500 miljard op 8400 miljard een toevoeging van 5,9 procent nieuw geld is. Meer dan het dubbele dus! Terwijl men dus officieel kan beweren dat de inflatie laag is (ze zou überhaupt al niet mogen bestaan!), wordt iedereen armer.

Maar inflatie is nog niet eens het ergste fenomeen van het bijdrukken van geld. Hoewel het spaarcenten opeet (heeft u er al eens bij stilgestaan hoeveel geld u verliest door een gewone spaarrekening aan te houden?) is het ergste gevolg een verstoring van de productiestructuur van de economie. Alsof geldontwaarding nog niet genoeg is, kosten gewone dingen stilaan heel veel geld (voeding, kleding, energie) en kun je luxegoederen kopen voor een prikje (elektronica).

Geld bijdrukken verlaagt immers de prijs van kapitaal. In een vrije markt wordt de prijs van kapitaal (rente) bepaald door hoeveel mensen sparen. In een monetaire planeconomie (zoals de EU: dit is géén vrije markt) wordt de prijs van kapitaal bepaald door een centrale bankier. Terwijl in een vrije economie er een evenwicht bestaat tussen kapitaal en arbeid, is dit in een monetaire planeconomie niet zo. Door het artificieel goedkoper maken van kapitaal, wordt arbeid ondergewaardeerd. Kapitaalsintensieve projecten schieten als paddestoelen uit de grond, maar nergens is nog een goeie stielman te vinden. Wellness-klinieken, Ipads en HumVee’s in overvloed. Maar geen bakkersgasten meer, geen horecapersoneel, laat staan een loodgieter. Doordat in een monetaire planeconomie geld gewoon bijgedrukt wordt, hebben bedrijven die veel kapitaal nodig hebben, een oneerlijk concurrentieel voordeel op bedrijven die meer arbeid nodig hebben: de productiestructuur verandert.

.

.

Het hele punt is echter dat deze productiestructuur niet overeenkomt met de preferenties van de burgers. Het is niet omdat er meer geld in de economie gepompt is, dat daarom de voorkeuren van de burgers veranderen: wie vroeger 2000 euro verdiende en daarvan 1000 euro spaarde, zal bij een verhoging van zijn loon naar 2500 euro al blij zijn dat hij 250 euro meer kan sparen en gewoon weer de helft (1250) uitgeven zoals vroeger. Terwijl er dus leningen genomen worden om zeer kapitaalsintensieve producten te gaan produceren, is er bij voorbaat al geen markt voor, want niemand heeft meer gespaard om dergelijke producten überhaupt te kunnen afnemen aan het eind van het productieproces!

addict

Het gevolg is crisis: een kloof tussen vraag en aanbod. Plots blijkt dat de producten uit de hogere economische regionen enkel maar rendabel waren doordat de financieringskost artificieel laag was, en niet omdat er veel vraag naar was. Wie een computerfabriek wil bouwen met een lening aan 5 % moet al heel wat meer computers verkopen dan iemand die kan lenen aan 3 %. Terwijl ondernemers dus via de goedkope kapitaalmarkt het signaal kregen dat er vraag was naar hoogwaardige producten, bleek dit signaal vals te zijn: consumenten hadden helemaal niet meer gespaard, het was de overheid die dit geld bijgedrukt heeft! Er zat met andere woorden helemaal niemand te wachten op een nieuwe versie van Windows, het was alleen zeer goedkoop om nog maar eens een nieuwe versie te ontwikkelen!

.

.

Terwijl de politiek dus de moed zou moeten hebben om de economie in crisis (dit is: in herstel) te laten gaan, doet men net het omgekeerde: men dient nog meer drugs (vers gedrukt geld) toe om jobs te redden. Wie kan daar nu tegen zijn? Wij! Dit zijn jobs die in de eerste plaats al niet gecreëerd hadden kunnen worden, had de overheid zich niet gemoeid in de vrije kapitaalmarkt. Terwijl men in de steeds terugkerende crississen het bewijs zegt te vinden dat een vrije markt niet kan werken, heeft men zelf deze crisis veroorzaakt!

Glaubensunwilligkeit

Maar dat zal men nooit laten gebeuren: men drukt nog liever geld bij dan dat men zou moeten toegeven dat het economisch beleid gefaald heeft. Griekenland kan en mag dus niet failliet gaan. Dit betekent dat men nieuwe euro’s in deze en andere schuldenputten zal blijven pompen tot de euro zelf niets meer waard is. Het is met andere woorden een politieke zekerheid dat de euro ophoudt te bestaan. Ofwel door hyperinflatie, ofwel doordat één of meer landen eruit stappen.

Amerikaanse verhalen zegt u? Ook in Europa koopt de ECB (via het EFSF) dag na dag (Griekse en andere) schuld op met vers gedrukt geld. Vanuit uw portefeuille verdwijnt dagelijks een fractie van een eurocent. Op dagelijkse basis merkt u dit niet. Maar na een jaar moet u vaststellen dat alles duurder geworden is. Net zoals ouders niet merken van hun kinderen dat ze groot worden, zo merkt u ook niet hoe u in de laatste tien jaar al heel wat levenskwaliteit verloren bent. Goldonomic wel. Wij hebben een theorie. Wij hebben een oplossing die werkt. Abonneer u vandaag nog, en leer hoe u zich hiertegen kunt beschermen.

.

Voor zij die nog twijfelen is er ons Gratis Dossier “Glaubensunwilligkeit”. Lees het snel door. U heeft géén tijd te verliezen. Download het hier (PDF ~ 1,6 MiB)

 

.

 

Volgend artikel in dit blog

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in aardgas, biflatie, biobrandstof, CO2, deflatie, dollar, economie, frankrijk, goud, goudprijs, groei, grondstoffen, Hartgeld, inflatie, klimaat, Libie, media, nederland, olie, oud-vkblog, peakoil, politiek, recessie, rusland, Uncategorized, us, verkiezingen, wetenschap, zilver, zout. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s