Kredietcrisis is een hype.

De kredietcrisis wordt gezien als een hype; een hype is een voorbijgaand fenomeen van korte duur.

Het gratis bijdrukken van de dollar werkt direct door tot de Euro. De dollar is wereldreservemunt en verlangt en dwingt de Euro ertoe om de rente ook tot nul te brengen en vervolgens de kopieermachine en de digitale drukpers aan te zetten.

70 procent van de dollar is in buitenlandse handen; ook bij ons en in zeer grote mate. De euro wordt als het ware gedekt door de dollar.

De grote depressie komt steeds dichterbij.

Vertaling en samenvatting door Xandernieuws;

FED verdoemt dollar met opkopen staatsobligaties

Dreiging internationale handelsoorlog door monetaire politiek
En wéér wordt er ruim $ 1 biljoen uit het niets tevoorschijn getoverd…
FED-topman Ben Bernanke deed flink van zich spreken de afgelopen week. Eerst wauwelde hij, tijdens een zeldzaam tv-optreden van een FED-topman, de beurzen omhoog door aan te kondigen dat een depressie is afgewend en de economie volgend jaar weer gaat groeien. Dat was nergens op gebaseerd, maar het resulteerde in het gewenste -ongetwijfeld tijdelijke- effect op de beursvloer. Vervolgens besloot hij om $ 300 miljard aan lange-termijn schatkistpapieren op te kopen, wat onmiddellijk een scherpe koersval van de dollar tot gevolg had.

Amerika is begonnen met het opkopen van haar eigen schuld. Hiermee is de laatste fase van de doodsstrijd van de Amerikaanse economie aangebroken.

Het is een fantasie die bijna ieder kind wel eens heeft: geld op de kopieermachine leggen, en op deze manier genoeg geld bijmaken zodat de hele speelgoedwinkel kan worden leeggekocht. En hoeveel volwassenen wensen niet ‘stiekem’ dat dit ze dit zouden kunnen doen, om uit de financiële problemen te komen.

Maar hoewel kinderen al jong moeten leren dat geld niet zomaar ergens vandaan getoverd kan worden, is dat echter wél de praktijk geworden in de hoogste financiële kringen op deze aardbol. In de Verenigde Staten worden de laatste maanden biljoenen dollars uit het niets gecreëerd, en gaat men nu zelfs over tot het financieren van de eigen schuld, door het opkopen van de Amerikaanse staatsobligaties.

Verbijsterend genoeg zijn er genoeg economen die dit een fantastisch idee vinden. En ook op de beursvloer reageert men opgelucht, nu de FED vastbesloten lijkt om net zo lang geld in het systeem te pompen, totdat de economie weer op gang komt.

Een deel van de financiële markt reageerde echter wél als door een wesp gestoken: de opbrengst (yield) op 10-jarige staatsobligaties daalde sinds 1962 nog nooit zó snel, en de dollar begon tegenover de euro onmiddellijk een forse duikvlucht naar beneden. Hierdoor sprong de goudprijs juist flink omhoog.

Klaarblijkelijk is de FED van mening dat de banken door de recente maatregelen eindelijk meer lucht zullen krijgen en weer zullen overgaan tot lenen. De FED denkt tevens dat het de lange-termijn rente zo laag mogelijk kan houden door het opkopen van nog eens $ 750 miljard hypotheekschuld (bovenop de al eerder aangekondigde $ 500 miljard), met als doel om de comateuse huizenmarkt in de VS weer nieuw leven in te blazen.
Meer geld in de economie pompen betekent meer leningen, redeneert de FED – dus nog meer schuld. De maatregelen van de FED, die de bovenstaande kinderlijke fantasie van ongelimiteerd geld kopiëren tot beleid heeft gemaakt, moeten dan ook als een laatste wanhoopsdaad worden gezien, om de steeds verder in een recessie wegzinkende Amerikaanse economie nog zo lang mogelijk aan de gang te houden. Maar sinds het begin van dit jaar leiden vergelijkbare maatregelen van de FED steevast tot het -na een tijdelijke opleving- verder wegzinken van de beurzen, terwijl de economie onverminderd snel verder krimpt en de werkeloosheid steeds sneller oploopt.

De beurzen zullen mogelijk nog wel even profiteren van de nieuwe -maar valse- hoop, dat een depressie nog is af te wenden. Koopjesjagers zien nu natuurlijk hun kans schoon, en ook dat zorgt ervoor dat de koersen weer oplopen. Totdat het besef doordringt dat de FED in de afgelopen week het lot van de Amerikaanse dollar definitief bezegeld heeft door het beginnen te monetariseren van de eigen schuld. De dollar gaat dood. Het is slechts de vraag hoe lang de doodsstrijd nog volgehouden wordt.

Amerika is echter niet het eerste land dat overgaat tot een vorm van ‘kwantitatieve verlichting’, het proces waarbij het financiële systeem overspoeld wordt met geld, om lenen bij een zo laag mogelijk rentetarief te stimuleren. Eerder gingen Groot Brittannië, Japan en Zwitserland de VS al voor, wat steesd meer analisten doet concluderen dat er een monetaire oorlog dreigt uit te breken in de wereld.

Hoewel de in grote economische problemen verkerende landen naar buiten toe het belang van vrije handel en zo min mogelijk belemmeringen blijven benadrukken, lijken ze elkaar nu te gaan beconcureren met het devalueren van hun munteenheden (zowel het Britse pond, de Zwitserse frank als de Amerikaanse dollar daalden fors na deze maatregelen, wat hun export voor het buitenland goedkoper maakt).
Jaren ’30: toen ook al leugens om de mensen gerust te stellen
Tot slot nog een serie citaten uit het begin van de Grote Depressie uit de jaren ’30, die van 1929 tot 1941 duurde, en waar de wereld pas begin jaren ’50 weer bovenop was. Deze uitspraken werden allemaal gedaan door politici en financiële topmensen, geheel in de lijn van wat het publiek nu valselijk voorgehouden wordt. En helaas trappen wéér de meeste mensen erin.
Veel van onderstaande uitspraken kunnen letterlijk op 2009 toegepast worden. Slechts de namen van de personen dienen veranderd te worden.
September 1929
‘Er is geen enkele reden tot zorg. Het hoge welvaartsniveau zal gehandhaafd blijven.’ (Andrew Mellon, minister van Financiën).
14 oktober 1929
‘Minister Lamont en andere officials van het ministerie van Handel ontkenden geruchten dat we op de rand staan van een ernstige depressie in het zakenleven en de industriële activiteiten. Dat zou een foutieve interpretatie zijn van een verslag van de industriële- en kapitaalcondities, zoals dat eerder vandaag werd gepresenteerd door het Federal Reserve Board.’ (New York Times)
5 december 1929
‘De overheid verkeert in een prima conditie.’ (Andrew Mellon, minister van Financiën)
28 december 1929
‘Robert Lamont, de minister van Handel, concludeerde vandaag dat de voortgaande drukke handel in de VS in de maand december, een indicatie is dat de Amerikaanse industrie het punt heeft bereikt waarop een dieptepunt op de aandelenbeurzen niet noodzakelijk leidt tot een nationale depressie.’ (Associated Press)
13 januari 1930
‘Minister Lamont verklaarde vandaag dat uit cijfers van het ministerie van Handel blijkt dat de toestand van het zakenleven reden geeft tot tevredenheid.’ (Nieuwsbericht)
21 januari 1930
‘President Hoover ziet onmiskenbare tekenen dat het zakenleven en de industrie een omslagpunt hebben bereikt van de tijdelijke periode van nood, die ontstond door deflatie op de financiële markten. De president zei dat uit de cijfers die het kabinet heeft, blijkt dat het met de werkgelegenheid weer de goede kant op zal gaan.’ (Nieuwsverklaring uit Washington. Opmerking: slechts enkele jaren later zou de werkeloosheid een niveau van 25% bereiken.)

24 januari 1930

‘Volgens de president is de handel zich kompleet aan het herstellen. Uit cijfers blijkt dat de industrie op eigen kracht weer aan het aantrekken is. Er is geen stimulanspakket nodig! De verwachting is dat in de lente op alle lijnen weer een herstel te zien zal zijn.’ (New York Herald Tribune)
8 maart 1930
‘President Hoover voorspelde vandaag dat de ergste gevolgen van de beurscrash voor de werkgelegenheid over 60 dagen voorbij zullen zijn.’ (Washington Dispatch)
1 mei 1930
‘Hoewel de crash pas zes maanden geleden plaatsvond, ben ik er van overtuigd dat we het ergste gehad hebben, en door onze gezamelijke inspanning weer snel zullen herstellen. Er is één ding dat voor de toekomst absoluut zeker is, en dat is dat de mogelijkheden, intelligentie en het karakter van de mensen van de VS zullen leiden tot voorspoed.’ (president Hoover)
29 juni 1930
‘Het ergste is nu voorbij, zonder enige twijfel.’ (minister van Arbeid, James Davis).
29 augustus 1930
‘De Amerikaanse werknemer kan de toekomst weer met vertrouwen tegemoet zien.’ (James Davis, minister van Arbeid)

12 september 1930

‘We hebben de bodem bereikt en gaan nu weer omhoog.’ (minister van Arbeid James Davis)
16 oktober 1930
‘Als ik naar de toekomst kijk dan zie ik dat de ontwikkeling van de wetenschap zal zorgen voor banen voor onze arbeiders. De wetenschap zal de huidige werkeloosheid oplossen.’ (Charles M.Schwab)
21 oktober 1930
‘President Hoover heeft kolonel Arthur Woods opdracht gegeven om deze winter 2,5 miljoen mensen weer aan het werk te krijgen.’ (Washington dispatch)
november 1930
‘Ik zie geen reden waarom 1931 niet een buitengewoon goed jaar zou kunnen worden.’ (Alfred Sloan jr. General Motors)
9 juni 1931
‘De Depressie is voorbij!’ (dr. Julius Klein, onderminister van Handel. Opmerking: Integendeel! Hij begon pas!)
Voor iedereen die nog waarde hecht aan de vele vergelijkbare uitspraken van onze huidige politici, in zowel binnen- als buitenland: slaap lekker verder.
Xander
Bronnen o.a.:
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s